e_singer_foto-71c9cc83Udział społeczeństwa lokalnego w budowaniu planów rozwojowych przez samorządy terytorialne to jedna z najważniejszych  form  partycypacji publicznej. Upowszechnianie zasady partycypacji publicznej w zarządzaniu rozwojem lokalnym jest jednym z głównych celów w projekcie „Decydujmy razem. Udział społeczności lokalnych w podejmowaniu decyzji publicznych”1.
Zadaniem  projektu jest także  upowszechnienie sprawdzonych modeli partycypacji powstałych w Polsce i za granicą, dostarczenie społecznościom i władzom lokalnym narzędzi monitorowania i oceny stanu partycypacji oraz opracowanie i przygotowanie do wdrożenia ogólnokrajowego systemu wspierania partycypacji , aby nadać partycypacji wymiar trwałej praktyki życia publicznego. W procesach rozwojowych na poziomie lokalnym bardzo ważną rolę odgrywają organizacje obywatelskie, które zapewniają nie tylko stałą łączność pomiędzy podmiotami władzy publicznej a obywatelami ale  są także jednym z podstawowych gwarantów otwartej debaty publicznej i kontroli obywatelskiej. Wspomagają określanie oraz hierarchizację  potrzeb społecznych i problemów  uznawanych przez obywateli za szczególnie istotne, wyzwalając jednocześnie  powstawanie inicjatyw oddolnych. Współpraca samorządu z NGO coraz częściej odbywa  się w partnerskich relacjach, tworzone są  gminne, miejskie, powiatowe rady pożytku publicznego, a procedury ich powoływania ustalane są przez zainteresowane strony. Nadal jednak administracja publiczna  zbyt mało uwagi poświęca budowaniu trwałych sieci współpracy  na swoim obszarze, a prowadzenie tej współpracy rozumiane jest  jedynie jako wyodrębnienie pewnej części budżetu na wybrane przed samorząd obszary. Współpraca w zakresie kreowania polityk publicznych Współpraca z NGO powinna być rozumiana przez samorządy nie tylko wąsko – jako zlecanie zadań publicznych czy formalne konsultacje społeczne, ale także jako uczestnictwo w tworzeniu i realizacji polityk publicznych. Żadna ustawa nie zagwarantuje owocnej współpracy i żaden przepis nie zapewni autentycznego dialogu obywatelskiego, jeśli nie będzie woli ze strony organów samorządu.  Samorządy lokalne podejmują często próby  „podzielenia się” władzą, ale organizacja pozarządowa wówczas musi jednocześnie „chcieć” wpisać się bardziej świadomie w cele realizowane na poziomie lokalnym czy regionalnym. Angażowanie NGO w proces tworzenia planów, programów i strategii należy uruchamiać na jak najwcześniejszym etapie, tj. już na etapie diagnozowania potrzeb społecznych a w konsekwencji   także na etapie tworzenia i realizacji konkretnych polityk. Zwiększa to szansę na formułowanie i realizacje celów  bardziej adekwatnych do potrzeb i problemów różnych grup mieszkańców. Monitoring i ewaluacja realizacji polityk publicznych, w tym rocznego lub wieloletniego programu współpracy samorządu z organizacjami pozarządowymi, powinny być prowadzone partycypacyjnie, przez powołane do tego zespoły, w skład których będą wchodzić przedstawiciele organizacji. Do stałej praktyki działania samorządów lokalnych należałoby wprowadzić  opracowywanie i wdrażanie  systemu przekazywania informacji w zakresie realizacji polityk publicznych,   upowszechnia wyników monitoringu oraz ewaluacji. Budowanie  spójnego systemu współpracy opierać należy na uzgodnionych przez strony  zasadach. Organizacje pozarządowe nie będą wówczas postrzegane jako posłuszny zleceniobiorca zadań publicznych, a urząd jako zleceniodawca. Wymaga to innego spojrzenia na organizacje pozarządowe i traktowania je jako partnera we wzajemnych  relacjach. dr Elżbieta Singer, Ekspert FRDL   1 W pilotażowym projekcie  budowania i testowania mechanizmów partycypacji  uczestniczy 108 gmin i powiatów  na terenie całej Polski.